Sözcükleri rüzgâr alıp götürebilir ya da bu güzel hikâyede olduğu gibi, unutulmaz bir deneyime doğru yola çıkan sevecen bir postacı taşıyabilir. “Son Mektup”, bizi küçük ve güzel bir adaya götürüyor. Ada halkı, elli yılı aşkın süredir görev yapan ve son iş gününe ulaşan güler yüzlü postacıya sahip olmanın ayrıcalığını yaşar. Bu gün, herkes için unutulmaz olacaktır.

Antonis Papatheodoulou, karşıtlıklarla oynayan şiirsel ve metaforik bir dille; çantasında sevgi, anılar, iyi ve kötü haberler taşıyan, işine yürekten bağlı bu mektup dağıtıcısına dokunaklı ve içten bir saygı duruşu sunuyor. Metni tamamlayan ve zenginleştiren illüstrasyonlar; zarflar, pullar ve karakterlerin biçimini alan el yazısı kelimelerle oluşturulmuş özgün bir kolajdan oluşuyor. Sinematografik bir yaklaşımla Iris Samartzi, farklı planlar kullanarak okurun bakışını zaman zaman postacının çantasının içine kadar taşırken aydınlık bir renk paletiyle—beyazlar, mavilerin hâkim olduğu tonlarla—her rengin simgesel yükü özenle yansıtmayı başarıyor.

IX. Uluslararası Compostela Resimli Kitap Ödülü’ne layık görülen bu eser; uyumu, dengesi ve incelikli anlatımıyla şefkat ve neşe duygularını güçlü biçimde aktarırken, insanları ve toplulukları birbirine bağlayan bir mesleğin değerini de görünür kılıyor.